Złota Brama
ZÅ‚ota Brama – budowana byÅ‚a w latach 1612-1614 przez zaangażowanych przez RadÄ™ Miasta architekta Antoniego van Opbergena i budowniczego J. Strakowskiego.
Stojące na Bramie figury alegoryczne przedstawiają Pokój, Wolność, Bogactwo i Sławę, Zgodę, Sprawied
Reprezentacyjny obiekt wzniesiono w latach 1612-1614. Złotą Bramę zbudowano pod kierownictwem Jana Strakowskiego, zgodnie z projektem opracowanym przez Abrahama van den Blocke.
Dwupoziomowa fasada bramy, zaopatrzona w trzy przejÅ›cia oraz cztery ogromne okna, zyskaÅ‚a wspaniałą oprawÄ™ gzymsowo-kolumnowÄ… oraz bardzo bogaty wystrój plastyczny. Bardzo ciekawym elementem jest wieÅ„czÄ…ca bramÄ™ kamienna balustrada, uwagÄ™ przyciÄ…gajÄ… również rzeźby dÅ‚uta artysty gdaÅ„skiego Piotra Ringeringa. Od zewnÄ™trznej strony zobaczyć możemy figury wyobrażajÄ…ce najcenniejsze dla miasta wartoÅ›ci: “Pokój”, “Wolność”, “Bogactwo”, “SÅ‚awÄ™”. Od strony ulicy DÅ‚ugiej widniejÄ… natomiast postacie symbolizujÄ…ce: “Roztropność”, “Sprawiedliwość” i “ZgodÄ™”.
ZÅ‚ota Brama jest Å›ladem najÅ›wietniejszego okresu w dziejach sztuki gdaÅ„skiej. To również doskonaÅ‚y dowód otwartoÅ›ci miasta na zagraniczne kanony budownictwa – brama jest bowiem znakomitym przykÅ‚adem wykorzystania wzorów niderlandzkich oraz wÅ‚oskich.
W okresie 1803-1872 ZÅ‚ota Brama sÅ‚użyÅ‚a siedzibÄ… Szkole Sztuk PiÄ™knych, kierowanej m. in. przez Johana Schultza – sÅ‚ynnego rytownika gdaÅ„skiego. Cenny zabytek ulegÅ‚ poważnym uszkodzeniom podczas ostatniej wojny. Odbudowany zostaÅ‚ w latach pięćdziesiÄ…tych i wraz z przylegÅ‚ym Dworem Å›w. Jerzego przekazany na potrzeby Stowarzyszenia Architektów Polskich.